واژینیسموس چیست؟

واژینیسموس نوعی اختلال در عملکرد جنسی است که در آن عضلات اطراف ورودی واژن به صورت غیرارادی منقبض می شوند و می توانند دخول را دردناک، بسیار دشوار یا حتی غیرممکن کنند.

این مشکل فقط رابطه جنسی را تحت تاثیر قرار نمی دهد و ممکن است انجام معاینه زنان یا استفاده از تامپون را نیز برای فرد دشوار کند.

علت واژینیسموس در همه افراد یکسان نیست. ترس از درد هنگام دخول، اضطراب، تجربه ناخوشایند یا آسیب جنسی و نگرانی درباره رابطه می توانند در ایجاد یا تشدید آن نقش داشته باشند.

در کنار عوامل روانی، مشکلات جسمی مانند خشکی واژن، دردهای لگنی یا برخی بیماری های ناحیه تناسلی نیز ممکن است در بروز این واکنش عضلانی موثر باشند.

درد یا احساس فشار هنگام تلاش برای دخول، انقباض غیرارادی عضلات واژن و اجتناب از رابطه به دلیل ترس از درد از نشانه های مهم واژینیسموس هستند.

شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است و تشخیص دقیق نیاز به بررسی علت درد و وضعیت عضلات کف لگن دارد.

واژینیسموس یک مشکل قابل درمان است و روش درمان بر اساس علت و شرایط فرد انتخاب می شود.

فیزیوتراپی کف لگن، تمرینات تخصصی، مشاوره روانشناختی و درمان های تدریجی از گزینه هایی هستند که ممکن است در روند بهبود مورد استفاده قرار گیرند.

علائم واژینیسموس چیست؟

مهم ترین نشانه واژینیسموس، انقباض غیرارادی عضلات اطراف ورودی واژن هنگام تلاش برای دخول است.

این انقباض می تواند باعث درد، سوزش یا احساس فشار شدید شود و در برخی افراد مانع ورود آلت، تامپون یا ابزار معاینه پزشکی شود.

شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است و ممکن است از ناراحتی خفیف تا ناتوانی کامل در دخول متغیر باشد.

علائم واژینیسموس معمولا شامل موارد زیر است:

• درد یا سوزش هنگام تلاش برای دخول
• انقباض ناگهانی و غیرارادی عضلات واژن
• دشواری یا ناتوانی در برقراری رابطه جنسی
• احساس ترس و اضطراب پیش از دخول به دلیل انتظار درد
• دشواری هنگام معاینه واژینال یا استفاده از تامپون
• اجتناب از رابطه جنسی به دلیل نگرانی از درد
• درد یا ناراحتی هنگام تلاش برای وارد کردن هر جسم به واژن

در بعضی افراد، ترس از درد به تدریج باعث ایجاد چرخه ای از اضطراب و انقباض عضلات کف لگن می شود و همین مسئله می تواند تجربه دخول را دشوارتر کند.

بنابراین واژینیسموس فقط یک مشکل مربوط به درد هنگام رابطه نیست و می تواند بر آرامش روانی، صمیمیت زوجین و کیفیت زندگی جنسی نیز تاثیر بگذارد.

انواع واژینیسموس کدام است؟

واژینیسموس بر اساس زمان شروع علائم و شرایطی که انقباض عضلات واژن ایجاد می شود، معمولا به انواع اولیه و ثانویه تقسیم می شود.

در برخی افراد نیز علائم فقط در موقعیت های خاص بروز می کند که به آن واژینیسموس موقعیتی گفته می شود.

واژینیسموس اولیه

در واژینیسموس اولیه، فرد از نخستین تلاش برای دخول با انقباض غیرارادی عضلات واژن و دشواری یا ناتوانی در دخول مواجه است.

این مشکل ممکن است هنگام رابطه جنسی، استفاده از تامپون یا انجام معاینه واژینال نیز خود را نشان دهد.

شدت علائم می تواند متفاوت باشد و لزوما در همه افراد به یک شکل بروز نمی کند.

واژینیسموس ثانویه

واژینیسموس ثانویه زمانی ایجاد می شود که فرد در گذشته تجربه دخول بدون مشکل داشته، اما بعدا دچار انقباض غیرارادی و درد یا دشواری هنگام دخول شده است.

عوامل مختلفی مانند تجربه دردناک، تغییرات هورمونی، خشکی واژن، مشکلات جسمی یا تجربه های ناخوشایند می توانند در ایجاد یا تشدید این وضعیت نقش داشته باشند.

واژینیسموس موقعیتی

در نوع موقعیتی، علائم فقط در شرایط مشخص ایجاد می شوند.

برای مثال ممکن است فرد هنگام رابطه جنسی دچار انقباض شود، اما هنگام معاینه پزشکی یا استفاده از تامپون چنین مشکلی نداشته باشد.

تشخیص نوع واژینیسموس به بررسی دقیق شرایط بروز علائم و عوامل موثر در آن نیاز دارد.

عوامل موثر بر واژینیسموس

همه کسانی که با علائم واژینیسموس به پزشک مراجعه می کنند قطعاً تا پیش از شروع روابط جنسی نمی دانستند که با چنین مشکلی مواجه هستند.

اما بعد از معاینه و تشخیص قطعی واژینیسموس این مسئله در ذهن فرد به وجود می آید که چه عاملی باعث ایجاد این اختلال جنسی شده است؟

تحقیقاتی که در این زمینه انجام شد نشان می دهد که محرک های روانی و محرک های فیزیکی در کنار یکدیگر و یا به تنهایی می توانند عامل اصلی این اختلال جنسی شناخته شوند.

محرک روانی به این معناست که فرد ترس از دخول یا ترس از بارداری دارد.

اضطراب و استرس همیشگی در مورد مسائل جنسی باعث به وجود آمدن اختلال در روابط عاطفی فرد شده و بدرفتاری یا بی اعتمادی نسبت به افراد موجب ایجاد واژینیسموس میشود.

معمولا کسانی که مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند یا رابطه جنسی دردناک و بدون لذت را در اولین تجربه داشته اند نیز احتمالاً با چنین اختلالی مواجه خواهند شد.

با این حال درصد زیادی از بانوان با وجود تجربیات تلخ دوران کودکی و سوء استفاده جنسی از آنها، در بزرگسالی به واژینیسموس مبتلا شده اند.

محرکه های فیزیکی نیز از جمله عوامل موثر بر اختلال جنسی واژینیسموس هستند.

اگر افراد به عفونت مجاری ادراری یا بیماری های مقاربتی مبتلا باشند ممکن است با ذهنیت منفی و نگرانی همیشگی که دارند در دراز مدت به واژینیسموس مبتلا شوند.

البته محرک های فیزیکی دیگر از جمله جراحی لگن، ناکافی بودن معاشقه، استفاده نکردن از روان کننده ها و افزایش سن و خشکی واژن از جمله مواردی هستند که باعث ایجاد واژینیسموس در افراد خواهد شد.

با این حال می توان گفت که ترس از دخول نوعی بیماری روحی و روانی است و اینکه این ترس و واهمه در زنان به چه علت اتفاق افتاده باشد مشخص نیست.

اما می توان گفت که یکی از عوامل مهم ایجاد واژینیسموس است.

با این حال ترس، اضطراب و نگرانی افراد هنگام رابطه جنسی باعث مضطرب شدن آنها شده و قطعاً شرایط جسمی فرد برای روابط جنسی نرمال و طبیعی فراهم نخواهد بود.

عوارض واژینیسموس را بشناسید

زمانی که صحبت از واژینیسموس میشود بسیاری از افراد بدون اینکه تجربه ای در مورد این بیماری داشته باشند نظر خود را اینگونه بیان می کنند که هر فرد می تواند با آمادگی ذهنی و یا جسمی با چنین انقباضات غیرارادی مقابله کند.

در اکثر مواقع بیماری واژینیسموس اختلالاتی را در زندگی افراد ایجاد می کند که ممکن است زندگی فردی و عاطفی شخص را مورد آسیب قرار دهد.

اکثر کسانی که به واژینیسموس مبتلا هستند نمی توانند به تنهایی برای درمان این اختلال اقدام کنند و نیاز است که متخصصان در زمینه های مختلف به این افراد کمک کنند.

در صورتی که واژینیسموس درمان نشود به مرور زمان باعث ایجاد ناراحتی عمیق عاطفی خواهد شد.

این افراد از روابط صمیمی با همسر خود پرهیز کرده و به نوعی داشتن رابطه جنسی برای آنها به یک کابوس بزرگ تبدیل میشود.

پایدار بودن این اختلال جنسی برای زنان با احساس ناکافی بودن یا عزت نفس پایین همراه است.

حتی ممکن است زوجین دچار طلاق عاطفی شده و هیچگونه صمیمیت جنسی در بین آنها باقی نمی ماند.

در نهایت این افراد به یک شخص مضطرب، ترسو و یا خجالتی تبدیل شده که فکر کردن به روابط جنسی برای آنها غیر ممکن است و نمی توانند هر مسئله‌ ای که به این روابط ختم میشود را هضم و تحلیل کنند.

با این حال می توان گفت که عوارض واژینیسموس فقط جسمی نیست بلکه آسیب های روانی آن نیز مخرب تر هستند و بهتر است افراد برای مقابله با عوارض ناشی از این بیماری جنسی سریع تر تحت درمان قرار بگیرند.

درمان واژینیسموس در ایلام

واژینیسموس از آن دسته اختلالاتی است که امکان درمان آن از طریق روش های تخصصی یا مراقبت های خانگی وجود دارد.

اگر این روش ها در کنار یکدیگر و همزمان اجرا شود به نتایج بهتری خواهد رسید و دوره درمان کوتاه تر میشود.

متخصصان برتر در این زمینه مانند دکتر سارا ملکشاهی برای افراد مبتلا به واژینیسموس درمان های تخصصی را انجام می دهند و استفاده از دستگاه rf باعث بهبود سریع و قطعی واژینیسموس خواهد شد.

در مواردی که سایر روش های درمانی به نتایج مناسب نمی رسد متخصصان برای کنترل و کاهش انقباضات غیر طبیعی عضلات واژن تزریق بوتاکس را راه حل مناسبی می‌دانند.

در موارد دیگر استفاده از دیلاتور که دستگاه های مختلف با ابعاد مشخصی هستند نیز راه حل درمانی برای واژینیسموس به شمار می آیند.

در صورتی که افراد به واژینیسموس خفیف مبتلا باشند استفاده از روان کننده ها برای رفع خشکی واژن به آنها کمک شایانی می کند.

فقط مراقبت های تخصصی برای درمان واژینیسموس کافی نیست، برای کنترل انقباضات و واکنش های عضلات اطراف واژن بهتر است که در خانه تمرینات ورزشی کگل را انجام دهید.

این تمرینات تخصصی مستقیماً باعث تقویت عضلات کف لگن میشود و به مرور زمان و البته خیلی زود در صورتی که تمرینات را مداوم و منظم انجام دهید شاهد بهبود واژینیسموس خواهید بود.

با توجه به حالات و شرایطی که هنگام رابطه جنسی تجربه می کنید اگر احتمال می دهید که به واژینیسوس مبتلا هستید از انجام درمان های خودسرانه پرهیز کرده و در اولین فرصت به متخصص زنان مراجعه کنید.

قطعاً روش های درمانی که جهت بهبود واژینیسموس به مراجعین ارائه میشود مطابق با شرایط جسمانی آنها و شدت آسیب می باشد.

ممکن است در صورت انجام درمان های خودسرانه نتیجه ای را که باید دریافت نکرده و این ناامیدی علاوه بر تشدید بیماری شرایط بحرانی تری را برای بانوان ایجاد می کند.

پیشگیری از واژینیسموس امکان پذیر است؟

از واژینیسموس همیشه نمی توان به طور کامل پیشگیری کرد، زیرا عوامل مختلف جسمی و روانی می توانند در بروز آن نقش داشته باشند.

با این حال، شناخت بدن، کاهش ترس از رابطه و رسیدگی به مشکلاتی که باعث درد هنگام دخول می شوند، می تواند احتمال ایجاد یا تشدید این اختلال را کاهش دهد.

برخی اقدامات موثر عبارتند از:

• آگاهی درباره رابطه جنسی: شناخت آناتومی بدن و داشتن اطلاعات صحیح درباره دخول می تواند نگرانی ها و برداشت های نادرست را کمتر کند.
• توجه به درد هنگام رابطه: درد مداوم هنگام دخول طبیعی نیست و بهتر است به جای ادامه رابطه همراه با درد، علت آن توسط پزشک بررسی شود.
• درمان خشکی واژن: در صورت وجود خشکی، استفاده از لوبریکانت مناسب می تواند اصطکاک و ناراحتی هنگام رابطه را کاهش دهد.
• مدیریت اضطراب: استرس و ترس از درد ممکن است انقباض عضلات کف لگن را بیشتر کند. مشاوره روانشناختی یا سکس تراپی در افراد مناسب می تواند کمک کننده باشد.
• تمرینات تخصصی کف لگن: انجام تمرینات کگل یا سایر تمرینات کف لگن باید متناسب با وضعیت عضلات فرد باشد.
  در صورت انقباض بیش از حد عضلات، فیزیوتراپی تخصصی می تواند انتخاب مناسب تری باشد.
• ارتباط مناسب با شریک جنسی: داشتن رابطه ای بدون فشار برای دخول و توجه به احساسات و آمادگی جسمی فرد می تواند از شکل گیری چرخه ترس، درد و انقباض جلوگیری کند.